Geogessr pokazuje losową panoramę ulicy gdzieś na świecie. Wszystkie podpisy są ukryte: ani nazwy ulicy, ani miasta, ani kraju. Zadanie polega na tym, żeby po tym, co widać dookoła, domyślić się, gdzie jesteś, i postawić punkt na mapie.
Za trafienie w punkt jest 5000 punktów, dalej wynik spada wykładniczo wraz z odległością: pomyłka o 200 kilometrów zostawia około 4500 punktów, o 1000 kilometrów — około 3000, o 5000 kilometrów — około 400. Za partię z pięciu rund można zdobyć do 25 000.
Punkty liczy serwer, a nie przeglądarka. To on wybiera pięć miejsc na początku partii, zapamiętuje je i na końcu sam mierzy odległości — wyniku nie da się podrobić z konsoli.
Pojedynek to partia dla dwóch osób po tych samych pięciu miejscach. Jedna osoba tworzy pokój i dostaje czteroznakowy kod, druga wchodzi kodem albo linkiem. Oboje grają we własnym tempie i widzą wynik rywala w nagłówku, a na końcu ekran pokazuje, kto wygrał.
Jeśli nie da się zagrać jednocześnie, są linki z wyzwaniem: po dowolnej partii można skopiować link, który daje znajomemu dokładnie te same pięć miejsc, a twój wynik pokazuje jako cel.
W dowolnym momencie rundy można kupić podpowiedź. Część świata kosztuje 250 punktów, kraj — 1000; cenę odejmuje serwer i runda nigdy nie schodzi przez to poniżej zera. Sens tkwi w wyborze: wziąć podpowiedź i zdobyć niewiele na pewno albo zaryzykować pełną pulę.
Raz na dobę powstaje jeden zestaw pięciu miejsc, jednakowy dla wszystkich graczy na świecie. Numer zadania liczy się według czasu uniwersalnego, więc zmienia się dla wszystkich naraz. Zagrać można raz, a wynik trafia do wspólnej tabeli dnia.
Piętnaście wariantów gry: klasyka po całym świecie, pojedynek jeden na jednego, blitz z trzydziestosekundowym zegarem, hardcore bez obracania i przybliżania, tryb na wylot z rosnącym progiem punktów, pięciominutowy maraton, zgadywanie roku zdjęcia, osobne kontynenty, gęste centra miast, trasy i obrzeża, nieskończona seria zgadywania krajów oraz błysk, w którym panoramę widać pięć sekund, a dalej trzeba polegać na pamięci.
Nie ma jej w ogóle. Postęp i rekordy leżą w przeglądarce, przypisane do anonimowego identyfikatora. Imię można podać na końcu partii — tylko po to, żeby podpisać wiersz w tabeli wyników.